ویلچرها هم در مسیر عشق جا نماندند؛ روایتی از اراده زائران اربعین در مرز مهران

✍️آمنه حسن بیگی

فراز ایلام؛ در روزهایی که مرز مهران میزبان خیل عظیم عاشقان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) است، صحنه‌هایی رقم می‌خورد که هیچ دوربینی توان ثبت تمام عظمت آن را ندارد. در میان سیل زائرانی که قدم‌زنان راهی کربلا هستند، ویلچرهایی آرام اما استوار در مسیر عشق به حرکت درآمده‌اند؛ ویلچرهایی که روایتگر پیروزی اراده بر محدودیت‌های جسمانی‌اند.

اینجا مهران است؛ مرزی که فاصله‌ها را کوتاه می‌کند و دل‌ها را به کربلا پیوند می‌زند. در میان انبوه جمعیت، مردی که سال‌هاست توان راه رفتن ندارد، با چشمانی اشک‌بار دست بر سینه می‌گذارد و می‌گوید: اگر پاهایم یاری نمی‌کنند، دلم سال‌هاست در این مسیر قدم برداشته است.

در اربعین، محدودیت‌های جسمانی رنگ می‌بازند. اینجا کسی به ویلچر خیره نمی‌شود؛ همه نگاه‌ها به شوق رسیدن است. خادمانی که بی‌وقفه ویلچرها را به پیش می‌رانند، زائرانی که بی‌آنکه یکدیگر را بشناسند برای یاری هم پیشقدم می‌شوند و لبخندهایی که خستگی را از چهره‌ها می‌زداید، تصویری کم‌نظیر از همدلی و ایثار می‌آفرینند.

مرز مهران در این روزها تنها گذرگاهی برای عبور زائران نیست؛ مدرسه‌ای از انسانیت و مهربانی است. جایی که سالمند، کودک، فرد دارای معلولیت و بیمار، همگی بدون هیچ تفاوتی، همسفر کاروان عشق هستند. گویی اربعین به همگان می‌آموزد که معیار رسیدن، توان جسم نیست، بلکه شوق دل و استواری ایمان است.

چه بسیار ویلچرهایی که در ازدحام جمعیت یا بر اثر خستگی از حرکت ایستادند، اما صاحبانشان هرگز از ادامه مسیر ناامید نشدند. هر بار دستی مهربان از میان جمعیت پیدا شد تا چرخ‌های امید دوباره به حرکت درآید. این همان معجزه همدلی است که هر سال در مسیر اربعین تکرار می‌شود.

شاید بزرگ‌ترین پیام اربعین همین باشد؛ در مسیر امام حسین(ع)، هیچ‌کس جا نمی‌ماند. نه آن‌که عصا به دست دارد، نه مادری که کودکش را در آغوش گرفته و نه زائری که تمام مسیر را بر ویلچر طی می‌کند. در این راه، عشق جای خالی توان جسم را پر می‌کند و اراده، بر هر مانعی غلبه می‌یابد.

آنچه این روزها در مرز مهران دیده می‌شود، تنها عبور میلیون‌ها زائر نیست؛ عبور انسان از مرزهای ناتوانی و محدودیت است. ویلچرها در این مسیر، نماد ضعف نیستند؛ نشانه اراده‌هایی هستند که هیچ مانعی توان ایستادگی در برابرشان را ندارد.

اربعین هر سال این حقیقت را به تصویر می‌کشد که اگر مقصد، حسین(ع) باشد، حتی چرخ‌های یک ویلچر نیز همپای میلیون‌ها گام، راهی کربلا می‌شوند و حماسه‌ای از ایمان، صبر، امید و عشق را روایت می‌کنند؛ حماسه‌ای که در مرز مهران، هر روز و هر لحظه، پیش چشم جهانیان تکرار می‌شود.