اربعین تمام شد؛ اما دلتنگی در مرز مهران جا ماند

✍️آمنه حسن بیگی

همهمه آرام‌آرام جای خود را به سکوت می‌دهد. جاده‌ای که تا همین دیروز زیر گام‌های میلیون‌ها عاشق می‌تپید، امروز نفسی عمیق کشیده است. موکب‌ها یکی‌یکی چراغ‌هایشان را خاموش می‌کنند، پرچم‌ها آرام بر زمین می‌نشینند و آخرین زائر، با چشمانی بارانی، از مرز مهران عبور می‌کند؛ اما چیزی در این مرز جا می‌ماند؛ دلتنگی.

اربعین را نمی‌توان با پایان پیاده‌روی یا جمع شدن موکب‌ها تمام‌شده دانست. اربعین، سفری نیست که با رسیدن به مقصد پایان یابد؛ سفری است که از دل آغاز می‌شود و تا همیشه در دل ادامه دارد. زائران بازمی‌گردند، اما دل‌هایشان همچنان در بین‌الحرمین، در مسیر نجف تا کربلا و در میان خادمانی جا می‌ماند که بی‌هیچ چشم‌داشتی، عشق را به زبان عمل معنا کردند.

این روزها مهران آرام‌تر از همیشه است؛ اما این آرامش، سکوت پس از یک حماسه است. هنوز عطر چای موکب‌ها در خاطره‌ها جاری است، هنوز نوای «یا حسین(ع)» در گوش زمان طنین دارد و هنوز رد پای زائرانی که از گوشه‌وکنار ایران آمده بودند، بر خاک این مرز نقش بسته است.

در روزهای اربعین، مهران تنها یک گذرگاه مرزی نبود؛ قلب تپنده بزرگ‌ترین اجتماع عاشقان جهان بود. اینجا مرزهای جغرافیا رنگ می‌باخت و قومیت‌ها، زبان‌ها و ملیت‌ها در یک هویت مشترک معنا پیدا می‌کردند؛ زائر حسین(ع). این، باشکوه‌ترین جلوه وحدت، همدلی و انسانیت بود؛ حماسه‌ای که نه با دستور، بلکه با عشق آفریده شد.

در دل این شکوه، خادمانی بودند که بی‌صدا خدمت کردند؛ امدادگرانی که شب را به صبح رساندند، رانندگانی که بی‌وقفه زائران را جابه‌جا کردند، نیروهای انتظامی و مرزبانانی که امنیت این مسیر عاشقی را رقم زدند و خبرنگارانی که زیر آفتاب سوزان، روایتگر لحظه‌هایی شدند که شاید دیگر هرگز تکرار نشود. آنان قهرمانان بی‌ادعای اربعین بودند؛ کسانی که خود را فراموش کردند تا زائر، آرامش و امنیت را تجربه کند.

اکنون جاده‌ها خلوت شده‌اند؛ اما دل‌ها هنوز شلوغ است؛ شلوغ از خاطره، اشک، لبخند و قرار نانوشته‌ای که هر سال میان عاشقان و کربلا بسته می‌شود. اربعین پایان یک سفر نیست؛ آغاز انتظاری است که هر روز عمیق‌تر می‌شود.

حالا که غبار جاده‌ها فرو نشسته، تنها یک حس در دل‌ها موج می‌زند؛ انتظار. انتظار روزی که پرچم‌های «یا حسین(ع)» دوباره بر فراز مهران به اهتزاز درآیند، موکب‌ها جان بگیرند، صدای سلام زائران در مرز طنین‌انداز شود و جاده عشق، بار دیگر میزبان میلیون‌ها دلداده باشد.

اربعین به پایان رسید؛ اما عشق به سیدالشهدا(ع) پایانی ندارد. این عشق در قلب‌ها زنده می‌ماند و از همین امروز، شمارش معکوس عاشقان برای اربعینی دیگر آغاز می‌شود.

شاید زیباترین روایت اربعین همین باشد؛ میلیون‌ها انسان، پس از پایان سفر، تنها یک آرزو را با خود به خانه می‌برند: یا حسین(ع)، دوباره ما را بطلب.

و مهران… همان مرز عاشقی، تا اربعینی دیگر چشم‌انتظار می‌ماند؛ چشم‌انتظار قدم‌هایی که دوباره جاده را جان ببخشند، اشک‌هایی که دوباره بر شانه‌های عشق جاری شوند و حماسه‌ای که بار دیگر، بزرگ‌ترین اجتماع انسانی جهان را در تاریخ ماندگار کند. آری، اربعین تمام شد؛ اما دلتنگی، هنوز در مرز مهران ایستاده است.